سی سالگی عزیز(4)مردم شهر همه شاعر بودند

 2- شعر و شعار
دسته ای از شعار های دوران انقلاب به شعر نزدیک می شدند و این خود از نکات جالب توجه و برجسته انقلاب اسلامی ایران است که می تواند نمایانگر بعد فرهنگی انقلاب باشد . برخی از این شعر های شعاری عبارتند از :

 در بهار آزادی -  جای شهدا خالی
• دیو چو بیرون رود-    فرشته درآید
• کابینه بختیار یک حیله جدید است -  برنامه خمینی بر چیدن یزید است
• از خون جوانان وطن لاله دمیده
• نصر و من الله و فتح و قریب -  مرگ بر این سلطنت مردم فریب
• حسین .... انقلاب است -  خمینی یاور مستضعفان است
• ارتش برادر ماست _ خمینی رهبر ماست
• شب تاریک ملت روز گردد-   خمینی عاقبت پیروز گردد
• ایران کشور ماست  -   خمینی رهبر ماست
• تا شاه کفن نشود _ این وطن وطن نشود

3- شعار یک  ترانه عمومی
گاهی اوقات تظاهرات کنندگان  به یک  گروه کر و  ارکستر تبدیل  می شدند. در این مواقع  زن و مرد با هم یک شعار را بصورت ترانه ای عمومی اجرا می کردند. این شعار ها اغلب در میان دانشجویان فراگیر می شد و سپس مردم عادی نیز با آنان همراهی می کردند.

• نابود باد سلسه ی پهلوی-    که می کند نوکری اجنبی ...........
• زیر بار ستم نمی کنیم زندگی   ............
• ای شاه خائن آوره گشتی  - کشتی جوانان وطن ........
• پیروی می کنیم حکومت علی را - سرنگون می کنیم رژیم پهلوی را
•  الله اکبر ، الله اکبر  - تاخون مظلومان بجوش است -  آوای عاشورا به جوش است- نصر اسلام در جهاد است - ....

 4- شعار ها و ترسیم ویژه گیهای نظام آینده
در  گرماگرم پیروزی انقلاب دسته ای از شعار ها به ترسیم نظام آینده می پرداختند. این دسته از شعار ها همانند بیانیه های رسمی ، کوتاه ، کوبنده و قابل فهم بود. در واقع مردم  انقلابی،  قبل از پیروزی در حال نوشتن قانون اساسی خود بودند.

• حزب فقط حزب الله   -رهبر فقط روح الله
• استقلال ،آزادی ،جمهوری اسلامی
• این است شعار ملی:    خدا، قرآن ، خمینی
• نه شرقی ، نه غربی ، جمهوری اسلامی
• در بهار آزادی جای شهدا خالی

5- طنز و  شوخی در شعار ها ی انقلابی

مردم ایران اصولا افرادی شوخ طبع هستند و این صفت مردمی  در هنگام انقلاب نیز بروز و شهود ویژه ای داشت.عکس العمل های مردم در مقابل حرف ها و تصمیم های بی فایده و ابلهانه برخی دست اندرکاران رژیم جالب توجه بود.
برای مثال وقتی تیمسار ازهاری نخست وزیر نظامی شاه در میان خبرنگاران گفت« الله اکبر » های نیمه شب تهران از روی نوار در پشت بام ها پخش می شود ، روز بعد مردم به خیابان ها ریختند و پی در پی شعار می دادند که :

ازهای بیچاره ای سگ چهار ستاره ، بازم بگو نواره ، نوار که پا نداره

شاید همین شوخ طبعی مردم و لحن کنایه آمیز آنها بود که سبب شد شاه او را عزل کند.
در جایی دیگر و همزمان با تعویض پی در پی نخست وزیران دربار ، مردم با رندی خاصی بانگ برآوردند که :

ما می گیم شاه نمی خوایم - نخست وزیر عوض می شه
ما می گیم خر نمی خوایم - پالون خر عوض می شه
 نه شاه می خوایم نه شاپور - لعنت به هرچه مزدور

و یا در جای دیگر خطاب به شاهپور بختیار که عنوان می کرد تمام تصمیم های مملکت را به تنهایی می گیرد و در صورت لزوم شاه را هم به ایران خوهد آورد می گفتند:

بختیار !بختیار ! نوکر بی اختیار

کودکان و نوجوانان نیز با همان لحن کودکانه خود در این فستیوال شعار شرکت می کردند . هر چند برخی از شعار های آنان محتوای بزرگسالان را نداشت اما شباهت های زیادی به آنها داشت.
به کوری چشم شاه-  زمستونم بهاره

شاه فراری شده - سوار گاری شده

/ 0 نظر / 32 بازدید