آیا نذری فقط قیمه و قرمه است؟

از نظر من دادن غذای  نذری در ایام  و مناسبت های مذهبی  در سالهای دور شاید  اثبات این ادعا بود که حکومت نتوانسته  نان شب مردم را تامین کند پس این مذهب است که باید هم دنیا و هم آخرت را بسازد.

پدر بزرگ مرحومم حاج محمدحسین حاجی آبادی در دهه 30 و 40 بانی نذر افطاری شب 21 ماه مبارک رمضان بود. در آن روزها از ایتدای ماه مبارک همه مردم ده منتظر حلیم نذری حاج محمدحسین بودند. ایشان برای تامین گوشت حلیم نذری خود گاهی اوقات تا چند روستا و آبادی دورتر از ده می‌رفت تا نذری سالم به روزه داران بدهد.

اکنون اما در زمانی که با وجود موج عظیم رسانه ها شاهد بدعت ها و تحریفات فراوان در دین و مذهب هستیم به نظر می رسد غذای روح و یا همان آگاهی بخشی مهمتر از غذای جسم باشد.

شاید بر همین اساس بود که از سال1388 کار نذری دادن کتاب را آغاز کردم. هر چند همین فکر ناب و در خور توجه مورد بی مهری و سوء استفاده هایی قرار گرفت.

اکنون مردم جهان و مسلمانان باید بدانند که ثروت عظیم توده های معمولی به کجا می رود. شیعیان هم بجای بر سر و سینه کوفتن در ایام محرم به این بیندیشند که چطور شد مسلمین هنوز مدت زیادی از وفات پیامبر نگذشته بود که فرزندش را شهید کردند.

مگر نبودند مسلمانانی که حسین(ع) را روی زانوان پیامبر دیده بود آیا از آن همه مسلمان فقط 72 نفر فهمیدن حسین(ع) راست می گوید و یا دستگاه رسانه ای اموی توانسته بود با سخن پراکنی همانطور که علی(ع) را در محراب مسجد کوفه به شهادت برساند فرزند او را نیز در نینوا شهید کند.

بی شک شهادت امام سوم شیعیان حداقل توانست بر آگاهی برخی دینداران بی بصیرت و نا آگاه بیفزاید. این را از قیام های مختلف بعد عاشورا و نیز توابین بیشمار بعد آن می گویم.

به قول استاد حسینجانی حسین(ع) را جهل و ناآگاهی مردم کشت نه لشکر شام.

/ 0 نظر / 53 بازدید