آزادی مشروط

 

بعد از سهمیه‌ای شدن بنزین در دولت نهم ، این روزها شاهد هستیم دولت یازدهم خیلی زیر پوستی و نرم قیمت بنزین را آزاد کرد. شکی نیست  مصرف بنزین در ایران بالاتر از حد استاندارد جهانی و حتی منطقه‌ای آن است. اما آیا دولتمردان ایرانی تاکنون با خود اندیشیده‌اند که مردم در این زمینه بی تقصیر هستند. اگر مردم ایران همانند سایر کشورهای دنیا این اجازه را داشته باشند که از خودروهای با کیفیت و ارزان قیمت جهانی که مصرف سوخت پایینی ( حدود یک سوم خودروهای داخلی) دارند استفاده کنند بی شک مصرف روزانه آنها حداقل یک سوم مصرف فعلی خواهد شد. با این فرض همه‌ی مردم حاضرهستند بنزین لیتری 3000 تومانی مصرف کنند مشروط به آنکه اجازه داشته باشند خودروی کم مصرف خارجی را هم سوار شوند.

به نظر می‌رسد این چماق حمایت از تولید داخلی که سی و اندی سال است بر سر ملت کوفته می‌شود کم کم دارد قدرت خودش را از دست می دهد. آیا سی و چندسال فرصت کمی است برای تولید کننده داخلی که خود را به استاندارد های منطقه ای و جهانی برساند.  باید طور دیگری به این موضوع نگاه کرد. اکنون چماق آلودگی هوا و سرطان ناشی از بنزین و وسیله نقلیه بی کیفیت در دست مردم است و این متولیان صنعت و دولت هستند که باید پاسخگو باشند.

حکایت معادله قیمت بنزین در ایران خیلی ساده تر از این است که دولتهای قبلی و فعلی متوجه آن نشوند. این معادله خیلی ساده است. اگر قیمت بالای بنزین در جهان را توی سر ملت می زنید ،‌آنها هم حق دارند قیمت بالای خودروهای بی کیفیت داخلی را( که سودهای هنگفت شرکت های تولیدی آن به جیب مردم نمی رود) را  آن بر سرتان بزنند.

می‌گویند فردی با کشاورز پیازکاری دعوایش شد. پیش حاکم رفتند. حاکم گفت برای جریمه یا 50 سکه بده ، یا 50ضربه چوب بخور و یا 50عدد پیاز را نوش جان کن. مرد اول خواست پیاز بخورد بعد از خورد 20تایی دیگر نتوانست ادامه بدهد. گفت: چوبم بزندید. ضربات چوب را هم تا 30 تحمیل کرد و گفت اصلا بی خیال این هم 50 سکه. نتیجه اخلاقی اینکه هم چوب خورد و هم پیاز و هم جریمه را پرداخت کرد.

 

این هم مطلب قبلی من در این زمینه

بوی بنزین بوی اعتراض

بنزین ایرانی گران یا ارزان

/ 0 نظر / 33 بازدید