روزنامه نگار

آموزش روزنامه نگاری و یادداشت های یک روزنامه نگار

 
خاطرات حج
ساعت ٩:٤٦ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٧ تیر ۱۳۸٩  

جمعه 11 تیرماه 1389

 ساعت 2 صبح فرودگاه مشهد بودیم . ساعت هفت صبح پرواز کردیم و 10 نیم صبح در فرودگاه مدینه نشستیم. اختلاف ساعت مدینه با ایران حدود 1.5 ساعت بود . این یعنی وقتی به مدینه رسیدیم ساعت 9 صبح بود و می توانستیم نماز جمعه را در مسجدالنبی اقامه کنیم.

19 رجب 1431 هجری قمری :باور نمی کنم در مسجد الحرام نشسته ام و منتظر اقامه نماز جمعه هستم. حس اینکه در مکانی نماز بگذاری که روزی رسول خدا و اصحابش نماز خوانده اند قابل توصیف نیست.

اگر زمان 1430سال به عقب بر می گشت لابد الانن رسول الله در محراب این مسجد آسمانی بود و من هم پشت دیوارهای کوتاه گلی مسجد روی خاکهای مدینه نشسته بودم.



 
سفر نامه عراق
ساعت ٩:۳٤ ‎ق.ظ روز شنبه ٧ بهمن ۱۳۸٥  

اشاره

 این یادداشت ها را با  چهار سال تاخیر و یک روز پس از عاشورای سال 1385 روی وبلاگم می گذارم . شاید یکی از  دلایل این تاخیر کامل نبودن یادداشت ها و گذشت زمان باشد اما وقتی پس از سه سال نگاهی به آنها کردم دیدم می توانند روی وبلاگ قرار گیرند چون تا حدودی ترسیم کنند اوضاع عراق قبل از حمله آمریکا و مرگ صدام خواهند بود و مضافاً اینکه برای خودم هم یاد آور خاطرات این سفر روحانی است. سفری که برایم به عنوان ماندگارترین سفر به یادگار خواهد ماند.

  

پیش از سفر

 تیر ماه سال 1381 سفر به عتبات عالیات نصیبم شد . در این سفر زیارتی که از طرف شرکت شاهدان کوثر وابسته به بنیاد شهید به عنوان مسؤول کاروان خانواده شهدا انتخاب شده بودم ، با همسرم و پدرش همراه و همسفر بودم.هر چند مسؤولیت 35 نفر زایر که اکثر شان از مادران و پدران شهدا بودند فرصت نگارش خاطرات و زیارت را از من گرفته بود اما با سر و شکل دادن به معدود یادداشتهایی  که نوشته بودم می خواهم خاطرات این سفر را حداقل برای خودم ماندگار کنم.

سفر ما به عراق در وا پسین  ماه های حکومت  صدام بر عراق انجام گرفت و رسانه های عراقی مدام اخبار مربوط به جنگ لفظی صدام و بوش را پوشش می دادند.

تا یادم نرفته بگویم بیش از هر چیز و هر کس این سفر روحانی را با یاد زنی به سرانجام رساندم که برایم مثل مادر بود و در بیست و دوم دی ماه سال 1379 از دست رفت . مادر همسرم که آرزوی این سفر را داشت در زمستان سال هفتاد و نه پس از یک دوره کوتاه بیماری نا معلوم دار فانی را وداع گفت و در جوار امام هشتم (ع) آرام گرفت