روزنامه نگار

آموزش روزنامه نگاری و یادداشت های یک روزنامه نگار

 
سلام پیرمرد
ساعت ٩:۱۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٤ اردیبهشت ۱۳۸٥  

 با امروز درست  66  سال از تاسیس رادیو می گذرد . هر چند حضور رادیو در ایران مانند سایر رسانه ها با تاخیر صورت گرفته اما همین تاخیر 20 ساله تاسیس رادیو نسبت به کشور های اروپایی می توانست بیشتر هم باشد.

 رادیو رسانه ای مردمی و ضد سرمایه داری است برای شنیدن آن نیاز به هزینه فراوان و پرداخت پول زیاد نیستیم. در باره خاص بودن رادیو و منحصر بفرد بودنش همین بس که در هنگام فعالیت های دیگر می توان از آن استفاده کرد. اصولا رادیو تنها رسانه ای است که بصورت سر جهازی روی اتوموبیل شما نصب می شود .قدرت انتقال ، دایره مخاطبان و برد  رادیو خیلی بیشتر از سایر رسانه ها می باشد . برای ارتباط با این رسانه نیازی به سواد خواند و نوشتن و نیز بهرمندی از سواد رایانه ای ندارید .

شاید جالب باشد که بدانید این رادیو بود که سرنوشت جنگ جهانی اول و دوم را ورق می زد. آدلف هیتلر از طریق نطق های رادیویی بود که در قلب جوانان آلمانی  نفوذ کرد و گرنه اگر این مرد نصفه سیبیلی در تلویزیون ظاهر می شد بعید بود که بتواند به این همه محبوبیت دست یابد . در هر حال تقویت حس خیال پردازی نیز جزیی از مزایای رادیوست . بدون شک شما هم با گوش کردن به  قصه شب و یا  قصه ظهر جمعه این خیال پردازی شیرین را تجربه کرده اید .

رادیو امروز پس از 66 سال پیرمردی در میان رسانه های جوان و جویای نامی مثل اینترنت است که با تکیه بر تجربه خود هنوز هم مخاطبانی برای  خود دارد . رادیو تاریخ شفاهی ایران زمین است و شاید تنها بدلیل شفاهی بودن فرهنگ مردم این مرز و بوم سبب فراگیری این رسانه قدیمی شده است . خب همه ما هنوز هم دوست داریم که حوادث و داستانها را برایمان نقل کنند تا آنها را خودمان بخوانیم . از این مهمتر اینکه از نظر اغلب ما حوادثی دارای اهمیت بیشتر است که از زبان مردم و دوستان بشنویم نه آنهایی که در اینترنت و یا روزنامه ها می خوانیم .