روزنامه نگار

آموزش روزنامه نگاری و یادداشت های یک روزنامه نگار

 
درسهای انتخابات دهم برای مردم و سیاستمداران ایران
ساعت ٦:۳٠ ‎ب.ظ روز شنبه ٢۳ خرداد ۱۳۸۸  

 

سرانجام پس از کش و قوس های فراوان رییس جمهور دهم ایران با آرایی در حدود 24 میلیون  انتخاب شد . این مشارکت حداکثری مردم در انتخابات را در بدبینانه ترین شکل آن که از زبان برخی افراد می توان می توان شنید  یک کودتای مردمی است چراکه اغلب نشانه های آن را دارد. اولین نشانه این کودتای مردمی مثل سایر کودتا ها بر هم خورد تمام نظر سنجی ها و  پیش بینی های سیاست مداران داخلی و خارجی پس از این مشارکت عجیب و غریب  مردم بود. انتخابات دهم درس های زیادی برای ملت و دولتمردان و سیاستمدارن  ایران داشت که اولین درس آن مشارکت 85 درصدی مردم در انتخابات است که برای نظام می تواند یک سرمایه باشد.  بهتر است درس های دیگر را گام به گام مرور کنیم:

١-نظام جمهوری اسلامی و رییس جمهور منتخب باید بدانند مشارکت 85 درصدی مردم به دلیل حضور منتقدان آنها در عرصه رقابت بوده است. به عبارت دیگر اگر نزدیک به 15 میلیون آرا سه نامزد دیگر  و آرای ماخوذه باطله در انتخابات وجود نداشت میزان مشارکت مردم به زیر 65 درصد می رسید . پس مشارکت مخالفان یک پیروزی برای دولت فعلی و منتخب است.

٢-بنا به فرمایش مقام معظم رهبری که در پیام خود به مناسبت انتخاب دهمین رییس جمهور فرمودند: "رئیس جمهور منتخب و محترم، رئیس جمهور همه‌ ملت ایران است و همه و از جمله رقیبان دیروز باید یکپارچه از او حمایت و به او کمک کنند. " رییس دولت منتخب باید بداند که رییس جمهوری کل مردم ایران است نه آن 24 میلیونی که به وی رای دادند ، بلکه او رییس جمهور 15 درصدی که رای ندادند ونیز آن حدود 30 میلیون نفری که واجد شرایط نبودند نیز هست.

٣-با سابقه ای که از شعار های دولت نهم سراغ داریم انتظار اینست که در اداره امور اجرایی دولت دهم  از نخبگان افرادی که یک سوم آرا متعلق به آنهاست نیز استفاده نماید. به عبارت ساده تر وقتی از هر سه رای یک رای آن متعلق به قشری از ملت است که نظری متفاوت با جناح حاکم دارد پس آنها  به اندازه همان یک سوم حق حاکمیت خواهد داشت  و این یعنی حداقل از هر سه وزیر کابینه باید یک نفر از این قشر باشد و همینطور در سایر نهاد های حکومتی!

۴-به نظر می رسد همواره در تمام انتخابات سالهای اخیر اعتراض هایی در باره نحوه شمارش دستی آرا وجود داشته است که در انتخابات دهم به اوج خود رسیده است. با این شرایط و نظر به وجود زیر ساخت ها لازم برای انجام انتخابات الکترونیک چرا هنوز اصرار بر شمارش دستی آرا وجود دارد؟  امید آن است که مسولان با درسی که از این انتخابات گرفتند هر چه سریعتر به سمت برگزاری رفراندوم های دیجیتال بروند. برای اینکه  هموطنان ما از نحوه شمارش آرا اطلاع پیدا کنند باید بگویم در این نوع شمارش در هر شعبه اخذ رای پس از پایان رای گیری نمایندگان ستاد انتخابات کشور (همان مسولان وزارت کشور بعنوان شمارش گران  و تعدادی از نمایندگان نامزد ها بعنوان ناظر ) شروع به شمارش دستی  آرا می کنند. چندین نفر مسوول خواندن برگه های آرا و چندین نفر هم مسوول تیک زدن جلوی  اسامی نامزدها می شوند. به هر حال در این نوع شمارش  حتی با یقین به سلامت شمارشگران امکان اشتباه در خواندن نام یک نامزد و یا درج علامت بدلیل همهه و سرو صدای  فراوان  ، خستگی بیش از حد بدلیل بیداری شبانه و وجود عامل انسانی وجود دارد.

۵-با عنایت به نتیجه انتخابات که از سوی وزارت کشور اعلام شده و به تایید شورای نگهبان نیز رسیده است و نیز با توجه به پیام رهبری حق اینست که سایر نامزدها برای مشروعیت و استواری نظام جمهوری اسلامی نتیجه این آمار را گردن نهند و برای چهار سال بعد با برنامه بهتر وارد عرصه انتخابات شوند. بدون شک حتی اگر شائبه دستکاری در آرا وجود دارد سه نامزد دیگر باید خیلی پیش از روز 22 خرداد به آن می رسیدند. به عبارت دیگر ضعیف ترین تحلیلگران سیاسی با بروز برخی وقایع در زمان تبلیغات مثل حمایت برخی نهاد های رسمی از کاندیدای خاص می توانستند پی به این موضوع ببرند که فضا سالم نیست  و انتخابات را تحریم و یا حداقل از شرکت به  عنوان نامزد انصراف دهند . با این تفاسیر اگر بازندگان انتخابات دهم پی به موضوع نبردن صلاحیت سیاسی لازم را برای برخورد با موارد مشابه ندارند و اگر هم پی بردند و اقدامی نکردند جسارت لازم را برای داره حکومت ندارند. خلاصه اینکه مردم هر مملکت بدنبال کسانی هستند که به راحتی بازی نخوردند.