درباره : شناسنامه ام می گوید در اول تیر ماه سال 1347 و ولابد با گریه فراوان پا به کره خاکی گذاشته ام. سال 1370 کار مطبوعاتی خود را با چاپ اولین داستان کوتاه در روزنامه سلام آغاز کردم . فعالیت روزنامه نگاری خود را در حوزه های مختلف با روزنامه های سلام ، کار و کارگر ، حیات نو، جوان ، جمهوری اسلامی و نشریات باران ، شکیب ، شاهد ، شاهد نوجوان ، یاد یاران ، شبستان ، ...... و نیز اموزش روزنامه نگاری بصورت مکاتبه ای و حضوری ادامه داده ام. در حال حاضر مدیر انتشارات هزاره ققنوس هستم.
پروفايل مدير : رضا حاجی آبادی
| ساعت ٦:۳٩ ب.ظ روز چهارشنبه ٩ دی ۱۳۸۸ |
|
امروز شاید باید از خون گلو خورد
همه ما از زمانی که با واژ ها آشنا شدیم و خواندن و نوشتن را آموختیم ، در ذهن خود اشعار ،جملات ، سخنان و نقل قول ها یی را داریم که برای همیشه در ذهنمان ماندگار شده است.این ابیات بخشهایی از تازه ترین مطالب وبلاگ جدید من با عنوان رقص واژها است. در این وبلاگ تازه من می خواهم در این حس عجیب و دوست داشتنی یادآوری این کلمات ماندگار که زاییده رقص و بازی واژه هاست با هم شریک شویم. تلاشم اینست که از تمام شاعران و نویسندگان مطلبی در این وبلاگ بگذارم .خوشحال می شوم سری بزنید |
|
| ساعت ۱:۳۸ ب.ظ روز دوشنبه ٧ دی ۱۳۸۸ |
|
از نظر اصول علمی روزنامه نگاری اولین نکته ای که پس از شنیدن هر خبر باید برای ما مهم باشد منبع آن است. به عبارت دیگر یک خبر را چه از مردم بشنویم و چه از رادیو، چه در روزنامه بخوانیم و چه در تلویزیون ببینیم و بشنویم باید در همه حالات بدانیم که منبع خبر کیست و کجاست؟ کارشناسان روزنامه نگاری منبع خبر(Source) را اینگونه تعریف کرده اند.: خاستگاه «پیام» را از هر جا که سرچشمه گرفته باشد، خواه از سوی یک فرد و خواه از جانب گروهها و نهادها، «منبع خبر» می نامیم. منبع خبر(Source) ارتباط مستقیمی با بیطرفانه بودن یا (Impartial ) آن دارد. بدون شک اکثر اوقات با دانستن منبع یک خبر به نوعی قضاوت و داوری در قبال خبر دست می یابیم و می توانیم به این پرسش مهم خود پاسخ بدهیم: آیا خبری که شنیدیم واقعی ، درست ، حقیقی و بیطرفانه بوده یا نه؟ دانستن منبع خبر برای خبر نگار بعنوان تولید کننده خبر و برای مخاطب آن بعنوان خواننده خبر از دو منظر دارای اهمیت است. برای خبرنگار منبع خبر به منظور پوشش صحیح اتفاق و نقل دقیق حوادث با اسناد مستدل به یک موضوع مهم بدل شده است. اما برای مخاطبان منبع خبر (حتی اگر آن منبع یک خبرگزاری رسمی باشد) سبب خواهد شد موضع خود را در باره آن خبر معین کند. به عبارت دیگر اغلب مخاطبان هوشیار با نگاه به منبع خبر و نحوه بیان آن به جانبدارانه بودن یا نبودن آن پی می برند. هر چند امکان دارد خبرنگار و یا یک خبرگزاری خودش بعنوان مبع خبر باشد ، اما در اکثر مواقع خبرنگاران تلاش می کنند اخبار خود را از زبان یک مقام و یا نهاد رسمی بیان کنند.
شیوه ذکر منبع خبر یک اصل حرفه ای به روزنامه نگار حکم می کند که منبع خبر را در آغاز خبر ذکر نماید. طبق سنن و آداب روزنامه نگاری خبر بدون منبع سندیت ندارد و اهمیت منبع به حدی است که پیوسته سطر اول خبر(Dateline) را به آن اختصاص می دهند به عبارت دیگر (Dateline) حاوی دو عنصر مهم مکان رویداد و ارسال کننده آن است.در هنگام ذکر منبع خبر باید نام شهری که رویداد خبر در آن وقوع یافته نام خبرگزاری ذکر شود. به این مثال دقت کنید : تهران – خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) خبرگزاریهای بین المللی در اکثر مواقع علاوه بر نام شهر، نام کشور و نام خبرگزاری تاریخ خبر را هم در همان سطر اول خبر (Dateline) اعلام می کنند. New Delhi. India (AP). June 8. 2003
صاحب نظران علوم رسانه اعتقاد دارند منابع خبری در قرن حاضر بدلیل وجود فیلترهای خبری مختلف از اعتبار کمتری برخوردارند. برای مثال جان هارتلی / John Hartly، پژوهشگر سرشناس دانش ارتباطات می گوید:خبر عمدتاً محصول تاریخ است و «تاریخ خبر» از قرن نوزدهم به بعد، به بررسی این امر تبدیل شده است که چگونه عبارت «خبر برای مردم» به عبارت «خبر برای بازار» تغییر یافته است. به عبارت دیگر از نظر هارتلی این آگهی دهنده ها و دولت ها به عنوان سرمایه گذاران اصلی رسانه ها هستند که بعنوان منابع خبری در رسانه ها نقش ایفا می کنند نه خوانندگان و مخاطبان این رسانه ها. با عنایت به آنچه در باره فیلتر های خبری و نیز منابع خبری گفته شده به نظر می رسد امروزه مخاطبان رسانه ها باید باهوشیاری بیشتری به سراغ اخبار مطبوعات و رسانه ها بروند. چون در حال حاضر برای دست اندرکاران و سیاست گذران خبری این مخاطب نیست که مهم است بلکه مهم سرمایه گذاران و آگهی دهندگان هستند که داری اهمیت می باشند. شکی نیست در این شرایط خبرنگاران و سردبیران خبری هنگان نقل یک رویدا بحث برانگیز درباره ضعف مدیریت و یا تولیدات ناقص یک کارخانه بزرگ خودروسازی دست به عصا حرکت کنند.
|
| ساعت ۱:٢٢ ب.ظ روز جمعه ٢٧ آذر ۱۳۸۸ |
|
اشاره : |
| ساعت ۸:۱۸ ق.ظ روز دوشنبه ۱۳ مهر ۱۳۸۸ |
|
بر اساس گزارش دبیر خانه کتاب ربع قرن دفاع مقدس تعداد عناوین این ٢۵ ساله به ۶٠٠٠ عنوان می رسد. با یک دیدگاه خوشبینانه و آرمانی می توان گفت کل عناوین ادب پایداری در ٣١ سال انقلاب تا کنون به ١٠ هزار عنوان می رسد. به عبارت دیگر ما برای فرهنگی ترین دفاع مردمی خود که حداقل یک چهارم سن انقلاب را به خود اختصاص داده است به اندازه یک پنجم آمار یک سال هم نمی رسد. برابر آمار خانه کتاب در سال ١٣٨٧ بیش از ۵۵ هزار عنوان کتاب در جمهوری اسلامی منتشر شده است . مقایسه این آمار با ١٠ هزار عنوان کتاب حوزه پایداری برای ٣١ سال مظلومیت این حوزه و سازندگان این حماسه جاوید را بیش از پیش مشخص میکند.شاید یکی از دلایلی که سبب شد تعدادی از ناشران خصوصی دفاع مقدس گرد هم آیند تا انجمن ناشران دفاع مقدس را تشکیل دهند همین موضوع باشد. بر اساس گزارش خبرگزاری کتاب ایران ایبنا نخستین جلسه اعضای هیات موسس انجمن ناشران دفاعمقدس، عصر (12 مهر 88) برگزار شد. این ناشران خصوصی و فعال دفاعمقدس، بر لزوم حمایت معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از تصویب اساسنامه انجمن ناشران دفاعمقدس تاکید کردند. تشکیل انجمن ناشران دفاعمقدس، دغدغه چند ساله حاضران در این جلسه بوده و این موضوع، ضرورت تشکیل این انجمن را آشکارتر میکند. در این نشست من بعنوان پایه گذار انجمن ومدیر مسوول انتشارات هزاره ققنوس، امیرحسین انبارداران، مدیر مسوول انتشارات مجنون، سید جمال حیدری، مدیر مسوول انتشارات پویا نقش، سید حسین عابدینی، مدیر مسوول انتشارات سفیر اردهال و فرامرز پالیزدار، مدیر مسوول انتشارات پالیزبان، حضور داشتند. |
